Sekcja Taternictwa Jaskiniowego KW - Kraków - STJ -

To już kolejna wizyta w Czarnogórze, lecz w masywie Durmitor nasza pierwsza. Masyw ten rozciąga się w północno zachodniej części kraju. Zasadniczym celem wyprawy było poszukiwanie obejścia zawaliska w jaskini Samo Lepo (-321), a takż penetracja powierzchniowa. Działalność w górach miała odbywać się w oparciu o opiekujących się tym terenem Serbów z belgradzkiego klubu jaskiniowego.

Tegoroczną wyprawę od początku planowaliśmy jako samodzielne przedsięwzięcie. Pomimo możliwości kontynuowania eksploracji w Tian Xing ( gdzie pewne było, iż padnie pierwszy chiński 1000) zdecydowaliśmy się na podjcie ryzyka działania w zupełnie nieznanym terenie. Kilkadziesiat kilometrów dalej systematycznie działały wyprawy , które współorganizowało Hongmeigui – choć najwcześniej rekonesans przeprowadzili tam Słowacy (1996).
Wybrany przez nas rejon wydawał się obiecujący. Pogranicze Yunnanu i Sichuanu. Góry sięgające powyżej 4000 m, rzeki na ok 1700 – 1900 mnpm. Z map geologicznych ( bardzo uproszczonych niestety) wynikało , iż są tu wapienie. Pozostało więc to sprawdzić.

Znaliśmy Rumunię z relacji oczarowanych nią przyjaciół z sekcji, artykułów w „Jaskiniach” i historycznych już niemal filmów video z wypraw dowodzonych przez Sławka Zagórskiego, a w radycyjnych kwestiach turystyczno – krajoznawczych posiłkowaliśmy się odziedziczonym w spadku przewodnikiem Burcharda z 1968 roku… Chyliliśmy czoła przed największymi w Europie portalami jaskiniowymi, skomplikowanymi systemami podziemnych rzek, bogactwem form krasowych, mnogością białych plam na kartach eksploracji… Ten chaotyczny konglomerat faktów i mitów sprawiał, iż jawiła nam się jako dziewiczy jeszcze, nieosiągalny rejon jaskiniowy, a jednocześnie pełen anachronizmów i sprzeczności kraj o niezwykle bogatej, sięgającej daleko w przeszłość kulturze.

Letnia wyprawa Sekcji Taternictwa Jaskiniowego do Norwegii.

Miejsce naszego działania jest już od kilku lat niezmienne. Rokrocznie na początku sierpnia bierzemy udział w spotkaniach speleologów z Norwegii i Szwecji w miejscowości Bonna. Wspólne spotkania sprzyjają nawiązywaniu nowych kontaktów oraz wymiany doświadczeń. W tym roku w zjeździe brali udział także grotołazi z Anglii i Francji. W międzynarodowych zespołach prowadzona była także dalsza eksploracja największej jaskini Skandynawii – Tjorve. Długość jej korytarzy obecnie przekracza 20 km!